คุณเริ่มต้นการวิ่งเพราะอะไร? เคยย้อนกลับไปถามตัวเองในวันที่เราเริ่มก้าวออกมาวิ่งกันไหมคะ บทความนี้พาคุณคิดถึงวันแรกที่วิ่ง เหตุผลนั้นอาจจะดลใจให้อีกหลายคนที่ไม่เคยรู้จักกับการวิ่ง ออกมาวิ่งเช่นกัน อ่านต่อเลย…

■ 1
คุณเริ่มต้นการวิ่งเพราะอะไร?
ที่ตั้งคำถามนี้ เพราะอะไรน่ะหรอ
ก็เพราะว่า การก้าวออกมาครั้งแรกสำคัญกว่าครั้งไหนๆ
เพราะนั่นคือเหตุผลที่คุณตัดสินใจ เปลี่ยนชีวิตของตัวเอง
จากวิถีเดิมๆ ซะใหม่

บางคนเริ่มวิ่ง เพราะความเจ็บปวดจากความรัก
บางคนเริ่มวิ่ง เพราะความเจ็บป่วยที่เกิดกับตัวเอง
บางคนเริ่มวิ่ง เพราะเพาะมีไอดอลเป็นแรงบันดาลใจ
บางคนเริ่มวิ่ง เพราะอยากมีสุขภาพที่ดีไปตลอดจนบั้นปลายชีวิต
บางคนเริ่มวิ่ง เพราะรักการออกกำลังกายเป็นทุนเดิม
ฯลฯ
มีเหตุผลต่างๆ มากมาย ที่ทำให้เราก้าวออกมาวิ่ง

■ 2
“ก้าวแรกและเหตุผลแรก” คือจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญ
และเป็นเหตุผลที่ “มากพอ”
ที่จะ “รั้ง” คุณไว้ได้ในวันที่คุณเริ่มท้อ และหมดพลังในการวิ่ง
เมื่อไหร่ก็ตามที่เรากำลังจะก้าวถอยหลัง
ออกจากการวิ่ง ขอให้เรานึกถึงวันแรกที่เราตัดสินใจ
หยิบรองเท้าคู่โปรด และก้าวออกไปวิ่ง

ส่วนใครที่กำลังจะตัดสินใจวิ่ง หรือเพิ่งวิ่งเริ่มวิ่งได้ไม่นาน
ขอให้เราใช้ “หัวใจ” “กำเป้าหมายการวิ่ง” เอาไว้ให้แน่นๆ
และกล้าที่จะพา 2 เท้าของ ตัวเองไปยังถนนสายใหม่
ที่จะเปิดโลกให้กับตัวเราเอง
และ “จดจำ” เป้าหมายของการวิ่งให้ดีๆ
ทำมันให้สำเร็จ เมื่อถึงปลายทางของเป้าหมาย

อาจจะพบว่า…
เราเองก็เป็นอีกคนหนึ่งที่สามารถพิชิตความสำเร็จ
กับอะไรบางอย่างในชีวิตได้กับเค้าเหมือนกัน
หรือ ในวันที่เรามีโอกาสได้วิ่งไกลกว่าเดิม
อาจจะพบกับความหมายของชีวิตที่กำลังตามหาก็ได้

■ 3
เส้นทางของถนนสายนี้ ไม่ได้ง่ายนัก แต่ก็ไม่ยาก
ต้องมีวินัย มีความอดทน พยายาม ฝึกฝน
แน่ล่ะว่า อาจเสียน้ำตาให้กับความเจ็บปวดทางกายและใจบ้าง
แต่เชื่อเถอะ เมื่อเรา “มอบความรัก” ให้กับร่างกายเราเอง
ร่างกายจะตอบแทนกลับมาด้วย “ความรัก” เช่นกัน

เราจะพบตัวเองที่แข็งแรงขึ้น เข้มแข็งขึ้น
มีความอดทนขึ้น มีคามสุขมากขึ้น
มีโอกาสตื่นมาวิ่งชมพระอาทิตย์ยามเช้าบ่อยขึ้น
มีเพื่อนเพิ่มมากขึ้น
และเสียตังค์มากขึ้นจากค่าสมัครวิ่ง และอุปกรณ์วิ่ง ฮ่าๆๆ

แต่มันก็คุ้ม…
ถ้าเราจะเห็นตัวเองมีหัวใจและปอดที่แข็งแรงในยามแก่
มีแรงต่อสู้กับหลายๆ สิ่งอย่างไม่ย่อท้อ เพราะมีร่างกายแข็งแรง

■ 4
“วิ่งบ่อย-วิ่งช้า-วิ่งนาน-วิ่งไกล-วิ่งเพื่อสุขภาพ-วิ่งอย่างมีความสุข”
นี่คือคาถาสำหรับนักวิ่ง เราเคยได้ยิน คุณหมออุดมศิลป์ ศรีแสงนาม ผู้บุกเบิกกระแสการวิ่งในเมืองไทย ท่านเคยพูดเอาไว้ และย้ำเสมอว่า
ยังไงก็แล้วแต่ ทำเรื่องวิ่งให้เป็นกิจวัตรประจำวัน
เฉกเช่นเดียวกับการแปรงฟัน

เอาล่ะ…จดจำเหตุผลที่เราก้าวออกไปวิ่งให้ดี
แล้วรอดู ชีวิตที่เปลี่ยนไป
มาลองพิสูจน์กันสักตั้งว่า การวิ่งเปลี่ยนชีวิตเราได้จริงๆ ใช่มั้ย
ค่อยๆ วิ่งไปด้วยกัน
และอยู่ในวิถีการวิ่งนี้ไปด้วยกันนะคะ