คุณเริ่มต้นการวิ่งเพราะอะไร? เคยย้อนกลับไปถามตัวเองในวันที่เราเริ่มก้าวออกมาวิ่งกันไหมคะ บทความนี้พาคุณคิดถึงวันแรกที่วิ่ง เหตุผลนั้นอาจจะดลใจให้อีกหลายคนที่ไม่เคยรู้จักกับการวิ่ง ออกมาวิ่งเช่นกัน

1
คุณเริ่มต้นการวิ่งเพราะอะไร?ที่ตั้งคำถามนี้ เพราะอะไรน่ะหรอ
ก็เพราะว่า การก้าวออกมาครั้งแรกสำคัญกว่าครั้งไหนๆเพราะนั่นคือเหตุผลที่คุณตัดสินใจ เปลี่ยนชีวิตของตัวเองจากวิถีเดิมๆ ซะใหม่

บางคนเริ่มวิ่ง เพราะความเจ็บปวดจากความรัก
บางคนเริ่มวิ่ง เพราะความเจ็บป่วยที่เกิดกับตัวเอง
บางคนเริ่มวิ่ง เพราะเพาะมีไอดอลเป็นแรงบันดาลใจบางคนเริ่มวิ่ง เพราะอยากมีสุขภาพที่ดีไปตลอดจนบั้นปลายชีวิต
บางคนเริ่มวิ่ง เพราะรักการออกกำลังกายเป็นทุนเดิมฯลฯมีเหตุผลต่างๆ มากมาย ที่ทำให้เราก้าวออกมาวิ่ง

2
“ก้าวแรกและเหตุผลแรก” คือจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญและเป็นเหตุผลที่ “มากพอ” ที่จะ “รั้ง” คุณไว้ได้ในวันที่คุณเริ่มท้อ และหมดพลังในการวิ่งเมื่อไหร่ก็ตามที่เรากำลังจะก้าวถอยหลังออกจากการวิ่ง ขอให้เรานึกถึงวันแรกที่เราตัดสินใจหยิบรองเท้าคู่โปรด และก้าวออกไปวิ่ง

ส่วนใครที่กำลังจะตัดสินใจวิ่ง หรือเพิ่งวิ่งเริ่มวิ่งได้ไม่นานขอให้เราใช้ “หัวใจ” “กำเป้าหมายการวิ่ง” เอาไว้ให้แน่นๆและกล้าที่จะพา 2 เท้าของ ตัวเองไปยังถนนสายใหม่ที่จะเปิดโลกให้กับตัวเราเอง และ “จดจำ” เป้าหมายของการวิ่งให้ดีๆทำมันให้สำเร็จ

เมื่อถึงปลายทางของเป้าหมาย อาจจะพบว่า…เราเองก็เป็นอีกคนหนึ่งที่สามารถพิชิตความสำเร็จกับอะไรบางอย่างในชีวิตได้กับเค้าเหมือนกันหรือ ในวันที่เรามีโอกาสได้วิ่งไกลกว่าเดิมอาจจะพบกับความหมายของชีวิตที่กำลังตามหาก็ได้

3
เส้นทางของถนนสายนี้ ไม่ได้ง่ายนัก แต่ก็ไม่ยากต้องมีวินัย มีความอดทน พยายาม ฝึกฝนแน่ล่ะว่า อาจเสียน้ำตาให้กับความเจ็บปวดทางกายและใจบ้างแต่เชื่อเถอะ เมื่อเรา “มอบความรัก” ให้กับร่างกายเราเองร่างกายจะตอบแทนกลับมาด้วย “ความรัก” เช่นกัน

เราจะพบตัวเองที่แข็งแรงขึ้น เข้มแข็งขึ้นมีความอดทนขึ้น มีคามสุขมากขึ้นมีโอกาสตื่นมาวิ่งชมพระอาทิตย์ยามเช้าบ่อยขึ้นมีเพื่อนเพิ่มมากขึ้นและเสียตังค์มากขึ้นจากค่าสมัครวิ่ง และอุปกรณ์วิ่ง ฮ่าๆๆ แต่มันก็คุ้ม…ถ้าเราจะเห็นตัวเองมีหัวใจและปอดที่แข็งแรงในยามแก่มีแรงต่อสู้กับหลายๆ สิ่งอย่างไม่ย่อท้อ เพราะมีร่างกายแข็งแรง

4
“วิ่งบ่อย-วิ่งช้า-วิ่งนาน-วิ่งไกล-วิ่งเพื่อสุขภาพ-วิ่งอย่างมีความสุข” นี่คือคาถาสำหรับนักวิ่ง เราเคยได้ยิน คุณหมออุดมศิลป์ ศรีแสงนาม ผู้บุกเบิกกระแสการวิ่งในเมืองไทย ท่านเคยพูดเอาไว้ และย้ำเสมอว่า ยังไงก็แล้วแต่ ทำเรื่องวิ่งให้เป็นกิจวัตรประจำวันเฉกเช่นเดียวกับการแปรงฟัน เอาล่ะ…จดจำเหตุผลที่เราก้าวออกไปวิ่งให้ดีแล้วรอดู ชีวิตที่เปลี่ยนไป

มาลองพิสูจน์กันสักตั้งว่า การวิ่งเปลี่ยนชีวิตเราได้จริงๆ ใช่มั้ยค่อยๆ วิ่งไปด้วยกันและอยู่ในวิถีการวิ่งนี้ไปด้วยกันนะคะ

ขอให้มีความสุขกับการวิ่งนะคะติดตามอ่านคอลัมน์ #จากก้าวแรกสู่มาราธอน ใน Chapt. 2 นะคะ