บันทึกข้อคิดจากการวิ่ง

7916

1. มองไปข้างหน้าแค่ 5 ฟุตแล้วก็วิ่งผ่านมันไปเรื่อย ๆ วิธีที่นิชคุณบอกนางเอกในเรื่อง ‘รัก 7 ปี ดี 7 หน’ ว่า ให้มองไปข้างหน้าแค่ 5 ฟุต แล้วก็วิ่งผ่านมันไปเรื่อย ๆ มันใช้ได้ผลจริง ๆ

2. การวิ่งเหมือนการนั่งสมาธิ ช่วงแรกเราจะคิดถึงคนนี้ คิดถึงเรื่องนั้น จนฟุ้งซ่าน พอทำไปนาน ๆ เราจะโฟกัสกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าได้เอง ทุกคนหายไปจากความคิด เหลือแค่ว่า “เมื่อไหร่จะถึง”

3. ไม่มีใครชอบการวิ่ง ตั้งแต่แรก แม้กระทั่งก่อนที่เราจะรู้ว่าเราชอบกินอะไร มันก็ต้องผ่านการลองมาก่อนทั้งสิ้น ส่วนตัวชอบไม่ได้ชอบวิ่ง แต่ชอบความรู้สึกหลังวิ่งเสร็จ ชอบที่จะมีสุขภาพดี ทุกอย่างเกิดจากการเคี่ยวเข็ญตัวเอง พอเรารักตัวเองแล้ว ทุกอย่างมันก็จะไปเป็นของมันอัตโนมัติ

4. อย่ามองข้ามสัญญาณที่บอกว่าร่างกายเรากำลังอ่อนแอ หาให้เจอแล้วอุดรอยรั่วนั้น

5. มีหลายครั้ง ที่อยากล้มเลิกอะไรหลาย ๆ อย่าง ตอนทำมันไปได้แค่ครึ่งเดียว ให้ถามตัวเองว่า เราจะยอมทิ้งทั้งหมดที่ทำมาได้หรือ? ไม่เสียดายเหรอ

6. เราใช้เวลามากขึ้นในทุก ๆ 1 กิโลเมตรที่วิ่ง ทำให้เข้าใจว่า ยิ่งเราโตขึ้น เป้าหมายก็จะยิ่งใหญ่ขึ้นและต้องใช้เวลากับมันมากขึ้น วิธีเดิมอาจไม่ได้ผลแล้ว ถ้าเราต้องใช้เวลากับเรื่องไหนมาก ๆ มันมีอยู่ 2 อย่าง ไม่ปัญหามันยาก ก็เพราะเราง่ายเองนั้นแหละ เพราะฉะนั้น ฝึกฝนตัวเองเข้าไว้ เหนื่อยเดี๋ยวก็หายจริง ๆ

7. ถ้าตั้งใจที่จะวิ่ง 5 กิโลเมตร ผีจะโผล่มาตั้งแต่กิโลเมตรที่ 3 ถ้าตั้งใจวิ่ง 10 กิโลเมตร ผีจะโผล่มากิโลเมตรที่ 5 เพราะฉะนั้น ตั้งเป้าหมายให้ใหญ่เกินตัวเข้าไว้ เช็ตเวลาให้ตัวเองได้ทำความเข้าใจและคุ้นชินว่า ความสำเร็จมันต้องใช้เวลา